خانه / دانشنامه / کارآفرینی

کارآفرینی

کارآفرینی یکی از رشته های جدید حوزه کسب وکار است. همگان بر اهمیت کارآفرینی به عنوان «موتور محرکه اقتصاد» صحه می گذارند. با این وجود درک مناسبی از این پدیده در میان اقشار جامعه وجود ندارد.

لازمه هر فعالیت درآمدزا، برخورداری از روحیات کارآفرینی و مهم تر از همه، قدرت عملی کردن ایده و خلاقیت می باشد.  قدرتی که هر کارآفرین را قادر می سازد با استفاده از تجربه و دانش شخصی خود، شناخت و به کارگیری تجارب دیگران و اطلاع کامل از فرصت ها، ایده خود را به فعالیتی جذاب (از نظر ارزش سرمایه گذاری، کسب درآمد و سودآوری) تبدیل کند. خلاقیت، مهم ترین ویژگی افراد کارآفرین است. کارآفرینان، افراد نوآوری هستند که کمبودها و نواقص موجود در محصولات (و خدمات) را درک می کنند.

کارآفرین موفق فردی است که نسبت به اطلاعاتی که دریافت می کند از هوشیاری بالایی برخوردار است و این اطلاعات را به عنوان ابزاری برای موفقیت در کسب وکار مورد توجه قرار می دهد.

 

 

 

 

بنا به نظر ژزف شومپیتر (Schumpeter, 1934)، محیط مهم ترین منبع فرصت های کارآفرینی است؛ بدین معنی که فرصت های کارآفرینی که در جامعه وجود دارند از محیط سرچشمه می گیرند. محیط را می توان به محیط خرد و کلان تقسیم نمود. به منظور تحلیل محیط کسب وکار، الگوها و مدل های مشخصی وجود دارد که می توان به کمک آنها به تحلیل محیط و ارزیابی فرصت های کسب وکار پرداخت.

 تعریف کارآفرینی

کارآفرینی، فعالیتی شامل کشف، ارزیابی و بهره برداری از فرصت ها، به منظور معرفی محصولات و خدمات، روش های سازماندهی، بازارها، فرآیندها و مواد اولیه جدید، از طریق تلاش های سازمان یافته ای است که قبلا صورت نگرفته است. تعریف فوق را می توان به چند بخش اصلی تقسیم کرد:

  • فرصت؛
  • فرآیند کارآفرینی؛ شامل کشف، ارزیابی و بهره برداری از فرصت ها
  • انواع نوآوری.

این اجزاء پیکره کارآفرینی را تشکیل داده و فعالیتی که هر یک از این اجزاء را نداشته باشد نمی توان به عنوان کارآفرینی در نظر گرفت.

مدلی برای فرآیند کارآفرینی

همانطوری که در شکل زیر نشان داده شده است، فرآیند کارآفرینی شامل تشخیص و ارزیابی فرصت، تصمیم برای بهره برداری از آن، تلاش برای اکتساب منابع، فرآیند سازماندهی این منابع به ترکیبات جدید و توسعه ی استراتژی برای کسب و کار جدید است.

مدل فرآیند کارآفرینی

هر فعالیت کارآفرینی از ترتیب خاصی پیروی می کند: ابتدا باید این فرض مورد قبول قرار بگیرد که فرصت ها در سطح جامعه وجود دارند و این افراد هستند که باید آنها را مورد کشف قرار دهند. سپس افراد فرصت هایی را شناسایی کرده، آنها را مورد ارزیابی قرار می دهند و در مورد بهره برداری از آنها تصمیم گیری می کنند. پس از آن، کارآفرینان با توجه به امکانات خود(چه از لحاظ مادی، ذهنی و سایر قابلیت ها) تصمیم به بهره برداری از فرصت گرفته و به جمع آوری منابع لازم می پردازند. برای اینکه بهره برداری از فرصت، منجر به سازماندهی یک موجودیت جدید شود، کارآفرین باید برای بهره برداری از فرصت، به صورت ضمنی یا صریح برای خود یک استراتژی در نظر بگیرد. برای عملکرد، تلاش برای بهره برداری از فرصت باید به صورت ایجاد یک موجودیت جدید سازماندهی شود.

بنابراین می توان نمودار زیر را به عنوان مسیر فعالیت کارآفرینانه در نظر گرفت.

مسیر فعالیت کارآفرینانه

720

درباره سردبیر بخش بورس و کسب و کار